19th Ave New York, NY 95822, USA

Słów kilka o łuszczycy – chorobie duszy i chorobie ciała

Ten tekst po prostu musiał dziś ukazać się na naszym blogu! Co roku 29 października obchodzimy bowiem Światowy Dzień Chorych na Łuszczycę – wydarzenie mające zwracać uwagę na niebagatelnie ważny społeczny problem, jakim jest ta niezakaźna, ale nieuleczalna i przewlekła choroba.

Problem jest oczywiście niemały, bo według różnych szacunków w Polsce cierpi na nią już około miliona osób. Przypadłość diagnozowana najczęściej miedzy 16 a 22 rokiem życia pozostaje z chorymi już do końca, z krótszymi bądź dłuższymi okresami remisji. Niestety też – ze względu na swoją mało estetyczną naturę – łuszczyca jest przyczyną pojawiających się problemów natury psychicznej, związanych z kompleksami, wstydem i brakiem akceptacji ze strony otoczenia. To właśnie dlatego lekarze nazywają tę przypadłość „chorobą ciała oraz duszy”.

Łuszczyca dla początkujących

Na czym ta choroba w ogóle polega?

Łuszczyca, jak już wspomnieliśmy, jest przewlekłą i tak naprawdę nieuleczalną chorobą wynikającą z nieprawidłowego działania układu odpornościowego. Objawia się nadmiernym złuszczaniem naskórka pojawiającym się miejscowo na różnych partiach ciała. Etiologia, czyli przyczyny nabywania choroby nie są niestety do końca poznane. Jednak autorzy badań nad łuszczycą  podkreślają, że istotny wpływ na wystąpienie choroby poza zaburzeniami układu odpornościowego i wynikającym z nich stanem zapalnym, mogą mieć preferencje genetyczne, a także urazy tkankowe. Do innych czynników sprzyjających rozwojowi choroby zaliczają z kolei: przewlekły stres, zanieczyszczenie środowiska czy niewłaściwy sposób odżywiania i styl życia.

Ale od początku. Jak wiecie, zdrowa skóra człowieka podlega cyklicznej odnowie. Komórki warstwy podstawnej naskórka (leżącej przy granicy ze skóra właściwą) z czasem przemieszczają się ku powierzchni i ulegają złuszczaniu w warstwie rogowej, co trwa u osób zdrowych około 28 dni. Chorzy na łuszczycę cały ten cykl przechodzą szybciej – w około 3 do 4 dni – Dlatego właśnie ich niedojrzałe jeszcze komórki naskórka ulegają przyspieszonemu złuszczaniu, dając efekt charakterystycznych dla tej choroby ciemnoczerwonych wypiętrzeń pokrytych łuską, w których grubość naskórka może być nawet trzykrotnie większa niż normalnie. Wynikające z tego problemy nie ograniczają się oczywiście do tego, że skóra nie wygląda dobrze. Stanom zapalnym towarzyszy bowiem świąd i pieczenie, które mogą powodować uciążliwy ból i dyskomfort u osób chorych.

Dieta w łuszczycy

Co warto o niej wiedzieć

Niewłaściwy sposób odżywania nie został nigdy wskazany jako jedyna przyczyna zapadania na łuszczycę, jednak badania przeprowadzone w latach 2013–2014 ujawniają korelację pomiędzy otyłością i ryzykiem pojawienia się choroby, wskazując niewłaściwą dietę jako czynnik ją wyzwalający, a także między zwiększonym BMI a nasileniem objawów. Lucyna Małgorzata Pachocka z Instytutu Żywności i Żywienia podaje też, że: już w 2013 roku Światowa Organizacja Zdrowia wydała oświadczenie stwierdzające, iż sposób żywienia i kontrola masy ciała u chorych na łuszczycę jest bodaj najważniejszą sprawą w leczeniu tej przewlekłej choroby. Potwierdzają to opinie samych chorych, którzy obserwują poprawę jakości życia po wprowadzeniu do diety produktów o właściwościach przeciwzapalnych. Reakcje organizmu mają jednak w tym przypadku charakter bardzo indywidualny. 

Niewłaściwa dieta i używki mogą pogorszyć stan zdrowia poprzez dostarczanie do organizmu zbyt wielu szkodliwych substancji chemicznych, które zalegają w nim pod postacią toksyn. Są one obecne de facto nie tylko w naszym pożywieniu, lecz również w całym naszym otoczeniu – jedzeniu, wodzie, kosmetykach, powietrzu – skąd dostają się do organizmu (przez przewód pokarmowy, skórę, płuca). Toksyny są usuwane oczywiście przez organy wewnętrzne jak wątroba czy nerki, jednak niedostateczna wydolność narządów powoduje zwiększenie wydalania substancji szkodliwych przez gruczoły potowe skóry. To z kolei może prowadzić do nasilenia stanów zapalnych u chorych na łuszczycę, dlatego wielu badaczy i dietetyków zaleca obok świadomego odżywiania również detoksykację całego organizmu w połączeniu z regularnie zażywaną aktywnością fizyczną.

Zbilansowana dieta i towarzysząca jej suplementacja są w stanie nie tylko zmniejszyć odczuwalnie objawy chorobowe łuszczycy, lecz również sprawić, że okresy remisji choroby znacząco się wydłużą. Wśród substancji mających pozytywne znaczenie dla złagodzenia objawów wymienia się bowiem najczęściej: koenzym Q10, witaminy(B2, B3) i mikrolelementy (żelazo, miedź, magnez, siarka) oraz kwasy tłuszczowe omega 3, które powinny być dostarczane jako składniki żywności lub preparatów o wysokim stopniu czystości oraz w odpowiednich dawkach. A jako że łuszczyca to choroba autoimmunologiczna, jej rozwój nie dotyczy wyłącznie obszaru naszej skóry. Warto więc przede wszystkim zacząć od dbania o całościową odporność organizmu.

Źródła: